Ιστορικό – Λαογραφικό μουσείο

Ιστορικό – Λαογραφικό μουσείο του Συλλόγου Μακρηνών-Λιβισιανών

H Ιδέα για δημιουργία Λαογραφικού μουσείου που θα διαφύλαττε τα στοιχεία του υλικού πολιτισμού των Μακρηνο-Λιβισιανών προσφύγων γεννήθηκε νωρίς στους πρόσφυγες της Ν Μάκρης. Οι προτάσεις πνευματικών και προοδευτικών ατόμων που κοινοποιούνταν μέσα από τον μικρασιατικό τύπο των κοινοτήτων τους αναφέρονταν στην ίδρυση του «Μακρηνο-Λιβισιανού σπιτιού», όπως ήταν τότε η τάση,  δηλαδή ενός ιστορικού-λαογραφικού μουσείου, για το οποίο ενδεδειγμένος τόπος ήταν η Νέα Μάκρη, όπου είχε εγκατασταθεί μια συμπαγής ομάδα Μακρηνο-Λιβισιανών. Αφού είχε ωριμάσει η ιδέα και οι περιστάσεις ευνοούσαν τέτοιες πρωτοβουλίες (εποχή της μεταπολίτευσης) ετοιμάστηκε το Μακρολιβισιανό μουσείο.  Οι Μακρηνο-Λιβισιανοί με πολύ προθυμία προσέφεραν αντικείμενα για την έκθεση του Μουσείου που στεγάστηκε και  λειτούργησε σε σπίτι του μικρασιατικού συνοικισμού της Νέας Μάκρης. Τα εγκαίνια έγιναν επί προεδρίας Σίμου Παπαδόπουλου το 1975 μέσα σε ενθουσιώδη ατμόσφαιρα.

Από εκεί με πρωτοβουλία του Επιμορφωτικού Συλλόγου Ν. Μάκρης, που ιδρύθηκε  από απογόνους των προσφύγων και άλλα άτομα που είχαν εγκατασταθεί μόνιμα στη Ν Μάκρη, τα αντικείμενα του μουσείου σύντομα μεταφέρθηκαν  σ’ ένα κατάστημα που χρησιμοποιούσε ο Σύλλογος για έδρα του. Μετά από την παρέλευση αρκετού χρόνου, τα αντικείμενα μεταφέρθηκαν στο Πολιτιστικό Πάρκο της Νέας Μάκρης, όπου αποθηκεύτηκαν πρόχειρα. Όταν ιδρύθηκε ο Σύλλογος Μακρηνών-Λιβισιανών, όσα αντικείμενα είχαν διασωθεί από την αρχική συλλογή παραδόθηκαν στον ιδρυτή και πρώτο πρόεδρο του «Εκπολιτιστικού Συλλόγου Μακρηνών-Λιβισιανών» Βας. Μεταξωτό για να εκτεθούν στο κτήριο που είχε παραχωρηθεί από το Δήμο Νέας Μάκρης το 2005 και στέγαζε το Σύλλογο, την πρώην οικία Τριανταφυλλόπουλου, δίπλα στο εργοστάσιο πορσελάνης.

Τα αντικείμενα της συλλογής του μουσείου προέρχονται αποκλειστικά από δωρεές των προσφύγων από τη Μάκρη και το Λιβίσι Μ Ασίας και είναι αντιπροσωπευτικά του μικρασιατικού πολιτισμού της περιοχής της νδ. Μικράς Ασίας. Ορισμένα, κυρίως φορεσιές και είδη ρουχισμού  ατομικά και του σπιτιού ανήκαν σε αυτά που έφεραν μαζί τους και διατήρησαν οι πρόσφυγες, φτιαγμένα πριν το 1922 στη Μ. Ασία. Άλλα, όπως τα περισσότερα μαγειρικά σκεύη, εργαλεία κλπ έχουν αποκτηθεί στη Ν. Μάκρη, τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασης.

Σήμερα τα αντικείμενα είναι εκτεθειμένα στο Μουσείο, που λειτουργεί με την επωνυμία «Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ν. Μάκρης». Eίναι ευπρόσδεκτη κάθε προσφορά που θα μπορούσε να εμπλουτίσει τις συλλογές του μουσείου ή να συνεισφέρει με χορηγία στη συντήρηση και επανέκθεσή τους.

Στο Μουσείο πραγματοποιόυνται και Δράσεις σχετικά με την ζωή των Μακρηνο-Λιβισιανών όπως:

Τραχανάς Λιβισιανός
Τις τελευταίες ημέρες του Αυγούστου 2012 και του 2014 παρουσιάσαμε ένα πρόγραμμα με την «Παρασκευή του λιβισιανού τραχανά». Καθώς ο Αύγουστος είναι ο μήνας που αρχίζουν οι ετοιμασίες για το χειμώνα, κατάλληλος λόγω της ζέστης για το στέγνωμα τραχανά, ζυμαρικών κλπ , μιλήσαμε για την οικιακή οικονομία των Μακρηνο-Λιβισιανών και γενικά των αγροτικών ελληνικών πληθυσμών και ετοιμάσαμε το μίγμα του τραχανά στο Σύλλογο. Μοιράστηκε η συνταγή με τα υλικά στις παρούσες γυναίκες και δόθηκαν βασικές οδηγίες για την ολοκλήρωση της παρασκευής.

 

Ντάμα
Η ντάμα ήταν το αγαπημένο παιχνίδι των Μακρηνο-Λιβισιανών στα καφενεία. Δεν ήταν τόσο σύνθετο όσο το σκάκι αλλά απαιτούσε τεχνική και μνήμη. Μέσω του Συλλόγου έγινε προσπάθεια για την αναβίωση του συγκεκριμένου παιχνιδιού.

Αφήγηση λαϊκών παραμυθιών στο Σύλλογο σε παιδικό και ενήλικο κοινό.